Paylaş

Kimi, niçin okurum?

denizli24haber EDİTÖR Giriş: 05.11.2016 - 04:34 Güncelleme: 05.11.2016 - 04:34

Kitaplarını yutarcasına okuduğumuz, şiirlerini içercesine okuyup ezberlediğimiz şairler vardır. Onların şiirlerinde bir şeyler buluruz ki, okuruz o şiirleri. Yüreğimize yazarız kimilerini. Ben de kendime başlıktaki soruyu sordum: “Kimi, niçin okurum?” İşte yanıtlarım:

Attila İlhan: Türkçenin “eylemli” bir dil olduğunu unutturmadığı için, hayattan damıttıklarını şiire aktardığı için, Aysel’e “git başımdan” dediği için, şiir “meraklısına notlar” yazdığı için...

Salâh Birsel: Serbest şiirde ironi olabileceğini gösterdiği için, şiir yazmanın “sözcükleri gevişlemek” olmadığını kanıtladığı için, “Şiirin İlkeleri”ni ve “Buldoklar”ı yazdığı için...

Cemal Süreya: Şiirin önce “yıkma”, sonra “yeniden ve yeni olarak yapma” olduğunu gösterdiği için, “Üvercinka”yı yazdığı için...

Can Yücel: Türkçenin her sözcüğüyle, her söyleyişiyle şiir yazılabileceğini gösterdiği için, şiirimizin sesini gürleştirdiği için...

Ahmed Arif: Tek kitapla şair olunacağını cümle âleme gösterdiği için, gür sesli bir şiir yazdığı için, “Sevdan Beni”yi, “Hasretinden Prangalar Eskittim”i yazdığı için...

Ahmet Necdet: Divan şiirini unutmadığı, unutturmadığı için; “Giz”i, “Ne Çok Enkaz”i, “Aşklar Şiirle Kanar”ı yazdığı için...

Hüseyin Yurttaş: Tertemiz, lirik şiirler yazdığı için, İzmir’i şiirleştirdiği için, “Öpüldünüz Efendim”i yazdığı için...

İbrahim Yıldız: Bilgeliğini şiire aktarabildiği için, şiirin kıyısından dibini görebildiği için, “Kıyıda Bir İbrahim”i yazdığı için...

M.Mümtaz Tuzcu: Şiirin sözcüklerle yazıldığında direndiği için, ısrarla “şiir okuru”nu beklediği için, “Bir Kıyı Kahvesinde”yi yazdığı için...

Abdülkadir Paksoy: Aklın şiirden kovulamayacağını gösterdiği için, şiirle Madımak’ı unutturmadığı için, “İtzhak Perlman Çalıyor”u yazdığı için...

Altay Öktem: Şiirindeki âsi çocuğu hiç üzmediği için, dersten bıkan şiiri sık sık teneffüse çikardığı için, şiir atını durmadan kırbaçlayıp “Çamur Şiir”ler yazdığı için...

Ümit Sarıaslan: Söze saygı duyduğu için, “dervişâne” şiirler yazdığı için, şiirin tartısını bildiği için, okuru “Sözün Kanadında” gezdirdiği için...