Andımız ilk olarak 23-Nisan-1933 yılında okullarda okutulmaya başlandı. Andımızın yazarı ise 1932 yılında Milli Eğitim Bakanlığına getirilen Reşit Galip’tir. Günümüze kadar iki kez değişikliğe uğramıştır. 1933 yılındaki ilk hali ise şöyledir;
Türküm, Doğruyum, Çalışkan’ım
Yasam; Küçüklerimi korumak,
Büyüklerimi saymak...
Yurdumu, Budunumu özümden çok sevmektir.
Ülkü’m, Yükselmek ileri gitmektir.
Varlığım, Türk varlığına armağan olsun
Ancak 1972 yılında 29 Ağustos 1972 tarih ve 14291 sayılı resmî gazetede yayınlanan ilkokullar yönetmeliğinin 78. Maddesinde yer alan “Budunumu” kelimesi “Milletimi” olarak, Sonuna da “Ne mutlu Türküm Diyene” kelimesi eklenerek değiştirildi.
1972 yılında ise şu şekilde söylenmeye başlandı.
Türküm, Doğruyum, Çalışkan’ım
Yasam,
Küçüklerimi korumak
Büyüklerimi saymak
Yurdumu, Milletimi canımdan çok sevmektir
Varlığım, Türk varlığına armağan olsun
Ey bu günümüzü sağlayan ulu ATATÜRK
Açtığın yolda, Kurduğun Ülkü’de
Gösterdiğin amaçta
Hiç durmadan yürüyeceğime ant içerim
<...