Haberler Mail veya WhatsApp olarak gelsin!
Denizli Şehir Hastanesi Su Polemiği Meclisi Kilitledi
Denizli Şehir Hastanesi Su Pol...
16:34Denizli Büyükşehir Belediyesi'nden Kayak Merkezi açıklaması
Denizli Büyükşehir Belediyesi'...
15:43Denizli'de Toprak Kayması; Hızlı Müdahaleyle Yollar Açıldı
Denizli'de Toprak Kayması; Hız...
15:37Yunus Emre Sosyal Tesisi’nin Temeli Atıldı
Yunus Emre Sosyal Tesisi’nin T...
denizli24haber@gmail.com
18.07.2025 - 11:47
Yayınlanma18.07.2025 - 11:48
Güncellenme
Sabahın erken saati… Direksiyon başındasınız. Gözleriniz uykulu, kafanızda günün telaşı. Radyo açık, çalan bir haber: “Trafikte tartıştılar, biri bıçaklandı.” Her gün benzer haberler. Sanki yollar savaş alanı, arabalar tank, insanlar düşman gibi…
Peki, bu öfke niye?
Trafik sadece araçların değil, insanların da iç dünyasının aktığı bir mecra. Her korna bir sabırsızlık, her ani fren bir öfke nöbeti. Kurallar, çoğu zaman yolun kenarında unutulmuş levhalar gibi; kimse bakmaz, kimse uymaz. Sinyal vermek lütuf, yol vermek zayıflık sanılıyor. Oysa ki, direksiyon başında da insanız. Hatalıyız, acemiyiz, yorgunuz, bazen üzgünüz. Ama bunu kimse görmek istemiyor. Çünkü hoşgörü yolda değil artık, ceza ise sadece plakaya kesiliyor; karaktere değil.
Bir yanlış sollamada, bir şerit ihlalinde, bir göz temasında bile patlayabiliyor kavgalar. Neden mi? Çünkü tahammülümüz yok. Empati sıfır. Herkesin acelesi var ama kimsenin anlayışı yok. Herkes haklı ama kimse adil değil. Herkes “ben” derken, “biz” tamamen kaybolmuş.
Trafikte yaşanan bu öfke patlamaları aslında toplumun aynası. Evde bastırılan stres, iş yerinde biriktirilen gerginlik, hayata duyulan öfke direksiyonla beraber dışa vuruluyor. Araba bir özgürlük sanılıyor ama aslında o an herkes zincirli; öfkesine, sabırsızlığına, kibirine.
Oysa bir saniyelik gülümseme, bir el hareketiyle teşekkür, bir yol verme insanı insan yapan şeyler. Ama bu erdemler artık zayıflık gibi algılanıyor. Medeniyet sadece asfaltla, köprüyle ölçülmüyor; hoşgörüyle, empatiyle, kurallara saygıyla ölçülüyor.
Trafikte saygı göstermek bir lüks değil, bir zorunluluk. Çünkü direksiyon başında sadece siz yoksunuz. Yan koltukta bir çocuk, arka koltukta bir yaşlı, yaya geçidinde bir umut olabilir. Kime çarptığınızı değil, kimi kaybettiğinizi düşünmek gerek bazen.
Unutmayalım: Trafik bir yol değil, bir sınavdır. Kimseye üstünlük kurma değil, insanlık dersi verme yeridir. Saygıyla başlayan her yolculuk, sağ salim biter. Yoksa bir anda stres yüklü el bombasına döner insan ve insan insana saldırır. Sonra da dönüşü olmayan yollar başlar…
Önce saygı, önce empati, önce hoşgörü…
04.11.2025 - 10:54
11.08.2025 - 12:47
Yorum Yap
E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmiştir.
Henüz yorum yok